نحوه انتخاب سیستم تغذیه انعطاف پذیر مناسب برای برداشت و قرار دادن خودکار
انتخاب سیستم تغذیه منعطف مناسب برای انتخاب و جابجایی خودکار مستلزم تطبیق هندسه قطعه، خواص مواد و سرعت تولید با فناوری‌های ارتعاش و دید صحیح است.
ارزیابی ویژگی های بخش
- اندازه و وزن:اکثر فیدرهای انعطاف پذیر استاندارد قطعاتی از عرض 1 میلی متر تا 150 میلی متر و تا 200 گرم را کنترل می کنند. اگر به تعداد بیشتری از قطعات قابل برداشت در هر چرخه نیاز دارید، ابعاد پلت فرم بزرگتر (مانند سطوح 300 میلی متر تا 500+ میلی متر) را انتخاب کنید.
- هندسه و درهم تنیدگی:قطعات هندسی مسطح، صلب و ساده بهترین عملکرد را دارند. از قطعاتی که شدیداً به هم گره می‌خورند یا جمع می‌شوند (مانند فنرهای کوچک شل) خودداری کنید، مگر اینکه فیدر انعطاف‌پذیر دارای پروفیل‌های ضربه‌ای ضد زنگ یا چند محوره باشد.
- مواد و شفافیت:تشخیص موارد مات، مات و سفت برای دوربین های استاندارد آسان است. قطعات شفاف، شفاف یا بسیار بازتابنده نیاز به نور پس زمینه تخصصی یا تنظیمات پیشرفته دید 3D/AI دارند.
توان عملیاتی و نیازهای تولید را تعریف کنید
- سرعت چرخه:بسته به نوع ربات (مانند بازوهای SCARA یا Delta) و سرعت پردازش مختصات سیستم بینایی بین 20 تا 80 قسمت در دقیقه انتظار می رود.
- فرکانس تغییر:اگر دسته‌ای با ترکیب بالا و حجم کم اجرا می‌کنید، تغییر دستور العمل‌های مبتنی بر نرم‌افزار (1 تا 10 دقیقه طول می‌کشد) را به تنظیمات مسیر فیزیکی اولویت دهید.
بستر فناوری را انتخاب کنید
- فیدرهای صفحه ارتعاشی/محور (مانند Asyril Asycube):برای قطعات ظریف و کوچک الکترونیکی یا پزشکی که نیاز به ارتعاشات میکرو چند محوره دارند عالی است.
- تغذیه کننده های دیسک چرخان (به عنوان مثال، FlexiBowl):ایده‌آل برای قطعات نورد، استوانه‌ای یا چسبنده (مانند حلقه‌های O-رینگ لاستیکی) زیرا نیروهای ضربه گریز از مرکز و چرخشی به سرعت اجزا را منفرد می‌کنند.
